De Kibune-Kurama Trail
Vanaf het station Demachiyanagi aan de noordelijke rand van Kyoto stappen we in een boemel richting het gehucht dat Kibune heet, ten noordwesten van Kyoto. Het is begin van een hike over de heuvels buiten de oude keizerlijke hoofdstad.
Het was koud in eind december in Japan. Er lag her en der nog hoopjes sneeuw langs een smalle asfaltweg in de dichtbegroeide heuvels, wanneer we uit de trein stappen bij Kibune. Terwijl we de slingerende weg omhoog volgen passeren we tal van watervalletjes. Kleine sneeuwvlokjes beginnen dwarrelen neer en het is oppassen geblazen.
Langs de weg komen we herbergjes tegen die in traditionele stijl zijn gebouwd met hout en bamboe. Het was een romantisch gezicht en geeft je een idee van het oude feodale Japan. Uiteindelijk zien we de stijle trap in de heuvel waar ons hike begint richting Kurama.
Volgens de Lonely Planet was het een korte klim van een half uur over de heuvel. Nou, dat hadden we wel geweten. Uiteindelijk deden wij zo'n twee en half uur over en dat op een stevige tempo met weinig pauzes ertussen!
Bovendien waarschuwt de waardeloze Lonely Planet gids niet dat het niet zonder risico's is om de heuvel in de winter te beklimmen. Want door de sneeuw op de traptreden kan het spekglad zijn. Je moet er niet aandenken om daar uit te glijden en de heuvel af te flikkeren! Gelukkig zijn we er goed door heen geslagen.
Op de route liggen er af en toe zo'n duistere verlaten Shinto-schrijn. Het is omhangen met banieren die wapperen in de koude wind. Een doodeng gezicht waar je kippenvel van krijgt. Een groepje Japanse jongedames passeert ons. Gekleed in korte rokjes en op hoge hakken doen die dames alsof het een kleine picknick was...
Aan de andere kant van de heuvel ontdekken we grote boeddhistische tempelcomplexen waar veel Japanners op de been zijn. Ze zijn er waarschijnlijk om offers te brengen. Er is ook een soort kabeltram, doodmoe stappen we gretig erin. Wat blijkt? Tot onze ontsteltenis gaat die tram gaat berg op in plaats van bergaf!!!
Onderaan de heuvel aangekomen ligt het dorpje Kurama wat de bestemming van onze wandeling is. Het staat bekend om de "Onsen" (warmtebronbaden). Het baden gaat gescheiden: mannen en vrouwen hebben ieder een eigen ingang.
Het gezicht vanuit de buitenlucht warmtebronbad is indrukwekkend. Terwijl je in het kokend water zit, heb je uitzicht op de dichtbeboste heuvel waar we zojuist vandaan kwamen. Het contrast kan niet groter, met een buitenlucht van een paar graadjes boven nul, waarbij af en toe een sneeuwvlokje valt, zit je een kokend hete waterbad.
Het was koud in eind december in Japan. Er lag her en der nog hoopjes sneeuw langs een smalle asfaltweg in de dichtbegroeide heuvels, wanneer we uit de trein stappen bij Kibune. Terwijl we de slingerende weg omhoog volgen passeren we tal van watervalletjes. Kleine sneeuwvlokjes beginnen dwarrelen neer en het is oppassen geblazen.
Langs de weg komen we herbergjes tegen die in traditionele stijl zijn gebouwd met hout en bamboe. Het was een romantisch gezicht en geeft je een idee van het oude feodale Japan. Uiteindelijk zien we de stijle trap in de heuvel waar ons hike begint richting Kurama.
Volgens de Lonely Planet was het een korte klim van een half uur over de heuvel. Nou, dat hadden we wel geweten. Uiteindelijk deden wij zo'n twee en half uur over en dat op een stevige tempo met weinig pauzes ertussen!
Bovendien waarschuwt de waardeloze Lonely Planet gids niet dat het niet zonder risico's is om de heuvel in de winter te beklimmen. Want door de sneeuw op de traptreden kan het spekglad zijn. Je moet er niet aandenken om daar uit te glijden en de heuvel af te flikkeren! Gelukkig zijn we er goed door heen geslagen.
Op de route liggen er af en toe zo'n duistere verlaten Shinto-schrijn. Het is omhangen met banieren die wapperen in de koude wind. Een doodeng gezicht waar je kippenvel van krijgt. Een groepje Japanse jongedames passeert ons. Gekleed in korte rokjes en op hoge hakken doen die dames alsof het een kleine picknick was...
Aan de andere kant van de heuvel ontdekken we grote boeddhistische tempelcomplexen waar veel Japanners op de been zijn. Ze zijn er waarschijnlijk om offers te brengen. Er is ook een soort kabeltram, doodmoe stappen we gretig erin. Wat blijkt? Tot onze ontsteltenis gaat die tram gaat berg op in plaats van bergaf!!!
Onderaan de heuvel aangekomen ligt het dorpje Kurama wat de bestemming van onze wandeling is. Het staat bekend om de "Onsen" (warmtebronbaden). Het baden gaat gescheiden: mannen en vrouwen hebben ieder een eigen ingang.
Het gezicht vanuit de buitenlucht warmtebronbad is indrukwekkend. Terwijl je in het kokend water zit, heb je uitzicht op de dichtbeboste heuvel waar we zojuist vandaan kwamen. Het contrast kan niet groter, met een buitenlucht van een paar graadjes boven nul, waarbij af en toe een sneeuwvlokje valt, zit je een kokend hete waterbad.
Labels: kibune kurama


0 Comments:
Post a Comment
<< Home