Voettocht door de Bittere Zee

De jonge onervaren Britse journalist George Hogg begeeft zich naar het front bij Nanking om verslag te doen van de oorlog. Daar is hij ooggetuige van gruweldaden gepleegd door het Japanse leger waardoor Hogg’s eigen leven ook in gevaar loopt. Gered door Chinese communistische strijders komt hij uiteindelijk terecht in een weeshuis in de afgelegen Huang Shi.

Daar trekt Hogg zich het lot aan van de verwaasloosde kinderen. Ondanks dat hij geen woord chinees spreekt, probeert de jonge journalist het vertrouwen van de weesjongens voor zich te winnen en hen op te voeden. Wanneer de oorlog dichterbij komt, besluit Hogg met de kinderen een voettocht van meer dan duizend kilometer te maken naar de veiliger Shandan die in de woestijn ligt. Aldus in het kort het verhaal van The Children of Huang Shi dat gebaseerd is op waar gebeurde feiten.

De cast van The Children of Huang Shi is meer dan gemiddeld met klinkende namen als Jonathan Rhys Meyers, Chow Yun Fat en Michelle Yeoh. Toch wist de ervaren Hollywood regisseur Spottiswoode niet meer uit te halen dan een doorsnee film. Jonathan Rhys Meyers als journalist George Hogg komt sympathiek en energiek over. Radha Mitchell die een stoere verpleegster speelt, kan zich makkelijk aan hem meten en speelt een sterke karakterrol.

Chow Yun Fat laat zien dat hij kan acteren, maar als een doorgewinterde communistische strijder praat hij wel wat veel. Als een schoolleraar begint hij bij Hogg uit te weiden over de “Bittere Zee”, dat een oude benaming van China is.

Regisseur Spottiswoode probeert wel de onderlinge band tussen Hogg en de weesjongens Shi-Kai, Ching en anderen in beeld te brengen. Maar hij slaagt er niet in de relaties verder uit te diepen, ook de trauma’s van de jongens zijn niet verder uitgelegd.

In The Children of Huang Shi speelt Michelle Yeoh een glansrol als de vrouwelijk handelaar. Dat doet ze met veel charme en gratie. Even lijkt zij te vallen voor de jonge Hogg maar als een wijze Chinese dame weet zij haar gevoelens goed voor zich te houden. Dit geweldig stuk acteerwerk wist regisseur Spottiswoode goed te verfilmen.

De tempo en de spanning in The Children of Huang Shi aan het begin zijn hoog. Spottiswoode weet de spanning echter niet vast te houden. Tegen het einde vlakt de spanning zodanig af dat het voor de kijker lastig wordt om de aandacht er bij te houden.

Het camerawerk is knap gedaan in The Children of Huang Shi. De beelden van de magnifieke landschappen zijn weergaloos en geven de film een extra dimensie. Hoewel The Children of Huang Shi een oorlogsdrama is krijgt ze het karakter van een soort documentaire wanneer korte stukjes interview worden getoond van overlevende weeskinderen die ode brengen aan hun redder George Hogg.

Ondanks de minpunten is het oordeel over The Children of Huang Shi positief. Het meest significante aan deze film is dat ze de aandacht van het grote publiek vestigt op een voor ons weinig bekende oorlog, op de vergeten oorlogsheld George Hogg en de “kleine Lange Mars” die de weeskinderen van Huang Shi hebben afgelegd.

Junior